เมื่อวานหลังทำกับข้าว ทำแกงพะแนงปลอมทุเรศ เนื้อบูดหรือเปล่าก็ไม่รุ (ยังมีชีวิตอยู่) กับผัดผักน้ำมันหอย (กินเกือบทุกวันเพราะมันอร่อย) แล้วก็ออกไปบ่ายสามนิดๆ กะจะวิ่งออกกำลังซะหน่อย ก็แต่งตัวเต็มยศ กางเกงวอร์ม แล้วก็เสื้อหนาวดูสปอตสุดๆ ...ออกไป...วิ่งได้สามนาที โอ้มายก้อดดด การวิ่งไม่ใช่กีฬาของช้านนนนนน ก็เลยหยุด เปลี่ยนเป็นเดินๆวิ่งๆแทน..... คือให้เดินทนยังดีกว่า ไมมันเหนื่อยขนาดนี้... เพราะใช้เส้นวิ่งรอบมหาลัย.. พอวิ่งได้ถึงประมาณห้องสมุดก็เหนื่อยละ ทั้งๆที่เดินๆอยู่ทุกวันไกลกว่านี้ไม่เป็นไร....แล้วก็คิดผิดซ้ำสองคือวิ่งไปที่หลังโรงเรียน... เค้ากำลังทำถนนอยู่... ลมที่นี่อย่างที่บอกแรงมากกกก ดังนั้นฝุ่นก็กระจาย... ก็เลยกลายเป็นว่า วิ่งๆหยุดๆ เพราะฝุ่นเยอะ (ลมแรงพัดเศษทรายนู่นนี่เต็มหน้า.. ไคจะอยากหายใจเข้าไปวะ) แบบบางที่วิ่งผ่านลานจอดรถเห็นลมพัดทรายเป็นรูปพายุหมุนย่อยๆ ...น่ากัว ถ้าสูดหายใจเข้าไป คงตายเพราะปอดเต็ม ก่อนเป็นมะเร็ง เสียอีก....
แต่ก็ได้เหงื่อ...นะ กลับมาหลังจากนั้นคึ่งชั่วโมง อาบน้ำ แล้วก็ นอนแผ่หลา.... คราวหน้าถ้าวิ่งจะไปในฟิตเนสละ อากาศที่นี่ไม่เอื้อให้วิ่งได้นานๆ ไปฟิตเนสมันจะทำให้เกิดเป้าหมายดีกว่าบนลู่วิ่ง.... ได้เห็นการเริ่มต้นของฤดูใบไม้ร่วง...
น้องที่สิงโปส่งลิ้ง ปอย ตรีชฎา http://www.youtube.com/watch?v=7hWO7RlAcMw มาให้ดู คือแบบว่า... รู้สึกอายที่นะ เกิดเปนหญิงสู้ไม่ได้เลย ฮ่าๆๆ ... กะเทยสวยขึ้นทุกวัน... น่าภาคภูมิใจแทน... สวยอ่ะ ดูไม่ออกแล้วเดี๋ยวนี้
Edin n Glasgow ไม่ถูกกัน
ตอนเย็นไปกินข้าวฟรีมาที่โบสถ์ วันนี้มีเส้นมักโรนี กับซอสไก่... อร่อยโคดดดดดดด สุดยอด............ เกือบไม่เห็นน้องม่วงละ... แต่ว่านะ เห็นก็เริ่มรู้สึกเฉยๆละ เบื่อละ ฮ่าๆๆ เหมือนไม่ใช่.. มันไม่เติมอะไรให้เราสักอย่าง.... คือ..ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ เนาะ บ้าไปก็เสียเวลา....
และแล้วทั้งเย็นวันนั้นกะตอนกลางคืนก็หมดไปกับการดูนางงาม tiffany ประกวด... คือ โดน mesmerize ไปแล้ว......
วันนี้ตื่นไปเรียนภาษาอังกิด เค้าจัดคอสนี้เพื่อคนในภาควิชานี้โดยเฉพาะ ก็ดีใจที่ ได้เห็นหน้า นายอ่าง (ชื่อสมมติ) ละ ฮ่าๆๆๆๆ แอบอิจฉา ถิง.. ได้อยู่กลุ่มเดียวกะนายอ่าง... เวลาจัดกลุ่มก็เค้าให้นับหนึ่งถึงหก โดยให้เรียงแถวก่อนว่าหน้าสุดเก่งอังกิดสุดแล้วหลังสุดห่วยสุด... คืออยากจะบอก..เราอยู่หลังสุด.. นี่ไม่ใช่เพราะห่วยสุดนะ.. เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด (เกรียนเนาะ แอบมั่นใจ ฮ่าๆ) แต่คือตอนเช้ามาสาย ก็เลยไปนั่งหลังสุด แล้วพอออกมาเข้าแถว ห้องมันเล็ก ก็เลยติดอยู่ตรงนั้น....... ก็เอาเหอะฮ่าๆ ได้เห็นก็ดีใจ
ชอบนายอ่างเพราะดูเป็น ผู้ชายอบอุ่น อารมดี แล้วก็ดูอยู่ด้วยจะทำให้เรารู้สึกเย็นๆสบายๆ ตาระยิบๆ ชอบๆๆๆ แล้วก็สังเกตเขา แล้วมาเพิ่งนึกออกว่าก่อนหน้านี้ตอนที่สิงโป สองปีที่แล้วก็ไปเมา ผช คนที่หน้าตาประมาณนี้ เป็นเด็กแลกเปลี่ยนมาจากฝรั่งเศส ... ฮ่าๆๆๆๆ สเปกสงสัยจะแนวนี้.... =P
วันนี้ก็พูดกะพี่เมย์ เพราะเนื่องจากเราจะพูดถึง ผู้ชายหลายคน... ฮ่าๆๆ เราก็จะมีนามสมมติ.. อยากจะเปลี่ยนชื่อนายอ่างเหนี่ยะ ... แล้วก็บอกพี่เมย์ว่า ที่สิงโป ตั้งชื่อสมมติกะเพื่อนเป็น ซีรี่ย์อาหาร .. โยเกิด ชีสเค้ก ... ประมาณนี้... ที่นี่จะเอาซีรี่ย์อะไรดี ฮ่าๆๆๆ
พอเรียนเสร็จก็มีมีทติ้งเลย ตั้งชื่อกลุ่มกะทำงานที่จะต้องส่ง... แล้วก็รีบแจ้นกลับบ้าน... หิว... ทำมาม่ากินด่วน เพราะรอไม่ไหวแล้ว... แล้วก็นั่งเล่นจัดระบบอีเมลกะลองพยามเชื่อมอีเมลหลายๆอันให้มันเชคง่ายๆขึ้น... ไม่ค่อยสำเร็จเท่าไหร่...
บ่ายๆก็ได้ลองเครื่องซักผ้าเสียที... ก็ดีนะ นึกว่าเสื้อผ้าจะพังมากมาย... เอากางเกงยีนไปซัก ผ้าเช็ดตัวแล้วก็ปลอกหมอน... พวกที่ตากไม่ได้ทันทีอ่ะ เพราะพวกเสื้อ เสื้อในก็ทยอยซักเองตากที่ฮีตเตอร์ทุกวันอยู่ละ (ได้สองต่อคือป้องกันไม่ให้ห้องแห้งเกินไป)
ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยวันนี้ ฮ่าๆๆ
No comments:
Post a Comment