12 September 2009 – text books are scary… in MANY waysss.

it is nicer and warmer in the room these days… woke up 7am --- guess my sleeping span is 8 hours no matter what time I start to sleep..

หนังสือแพงงงงง โคตร++++++++ เส้าจายมากก แบบ ราคาตัวเลขเดียวกันกะที่สิงโป แต่ว่าค่าเงินสองเท่า!! เฮ้อ...

โชคดีไปเจอบางเล่ม เป็น second hand ก็เลยได้มามั่ง ถูกหน่อย แต่ก็ได้หนังสืออื่นด้วย เพราะเรามันบ้าหนังสือ หนังสืออื่นนี่ขอออกตัวก่อนว่า เกี่ยวกะที่เรียนนะคะ เสียไปแปดสิบแปด ปอนด์ ได้มาสี่เล่ม ... ยังไม่ครบนะ ยังต้องหาเพิ่มอีก เฮ้ออออ พี่ที่ร้านบอกว่าต้องอ่านวิชาละอย่างน้อยห้าเล่ม ชั้นต้องตายแน่ๆเลย...T_T

แต่ก่อนไปซื้อนี่ไปดูหนังสือที่ห้องสมุดละ ห้องสมุดมีหนังสือ เยอะ มากกกกก เห็นแล้วอยากเป็นลมมากๆ เยอะเกิน.... แบบแค่เกี่ยวกับ strategic management ซึ่งเป็น subfield ของ management ธรรมดา ก็มีตั้งหลายล๊อก ล๊อกนึงก็ชั้นหนังสือสูงถึงเพดาน ประทับใจนะที่หนังสือ specialized มีเยอะมาก และลึกลงไปอีกก็ strategic planning หรือ project management ที่จะเรียนเหนี่ยะก็มีเยอะอีก

ปิดใจคือ ดูหนังสือ core texts ที่จะต้องอ่านแต่ละเล่ม หนาปึ้กๆๆๆๆ แล้วไม่มีรูปเลย เห็นแล้วกลุ้ม เหนื่อยสุดๆๆๆๆ

ระบบอินเตอร์เนตในห้องสมุดดีกว่าที่สิงโปนะ หาง่ายกว่า แล้วก็ดูเป็นระบบๆดีอ่ะ

แต่ระบบที่แย่ๆกว่าคือระบบการข่าวสาร คือ การกิจกรรมก็จัดนะ เหมือนๆ smu แต่ว่าคนที่นี่เข้าร่วมน้อยกว่าที่ smu มากเลย เหมือนไม่ค่อยบอกโปรโมทมาก.. ก็บอกแล้วล่ะ แต่คงจะเป็นแบบ เน้นๆให้นักเรียนแต่ละคนขวนขวายและศึกษาสิ่งที่ตนเองอยากทำและสนใจจริงๆ แล้วจำ แล้วก็จัดการไปเองมากกว่าเนาะ... ไม่มีงานให้ exchange student ด้วย อันนี้ไปรู้มาจากเพื่อนคนมาเล ที่ไปเรียนที่ออส แล้วก็มา exchange ที่นี่....

ตอนบ่ายๆ ก็เจอเพื่อนที่มาจากมาเลอีกคน (มาเลเยอะจังวะ) ที่พักข้างๆห้องเราเลย ก็พาเขาเดินๆ เปิดแบงก์แล้วก็ชอปๆที่ chaplaincy ปรากดว่าเจ๊แกได้ทุน... อิจฉามากกก ฮ่าๆๆๆ แต่โปรไฟลเจ๊แกดีนะ จบจาก apu เป็นนักเรียนทุน แล้วก็ไปทำงาน ซูมิโตโม บริษัทยักษ์ในยี่ปุ่น เป็นมาเลเชื้อสายจีน แล้วพูดเขียน มาเล ยี่ปุ่น อังกิด จีน ได้ .... เฮ้อออออ เทพพพพพพพพ

เมื่อวานก็ได้ทำอาหารกินเอง 2 มื้อ... มื้อเที่ยง กะเย็น ... เช้าก็ทำเองแต่ไม่นับ เพราะไม่มีไรที่เกี่ยวกะเตา.. อิฉันกินซีเรียล กะขนมปังเป็นประจำ ง่ายๆ แล้วก็กลับมากินนม เยอะๆ เหมือนเดิมละ เปลื้องเปลือง ฮ่าๆ
มื้อเที่ยงทำ แกงกะหรี่ไก่ หุงข้าว แล้วก็ทำไข่เจียว ที่กลายเป็น ไข่คน... เตาที่นี่ทุเรดนะ แบบไม่ยอมอุ่นซักที.. กว่าข้าวจะสุก กว่าน้ำจะเดือด แย่มากๆเลยอ่ะ แต่ก็อร่อยดี... กินอยู่ดีๆก็มีหนุ่มเยอรมันหล่อๆ มาเรียกบอกว่าให้ไปช่วยเล่นเกม ในการแข่งขัน Batter of the halls หน่อย แบบก็รีบจ้วกกินอย่างเร่งรี่ แล้วก็พอออกไป ..อ่าว.. ไม่เล่นแล้วนิ ... เซ็งเลย

อาหารเย็น ที่จิงจะไม่ทำละ เพราะที่ chaplaincy มี pancake day ก็ไปกินแพนเค้กฟรี แต่ว่านะ แพนเค้กน่าเกียดนิดๆ อมน้ำมันโคดดดด แล้วก็แหยๆ ก็เลยกลับบ้านเอาไก่ที่เหลือ มาผัดซีอิ้ว กะไข่ แล้วกินเป็นไส้ขนมปัง เพราะขนมปังจะหมดอายุวันนี้ (พรุ่งนี้ของเมื่อวาน) อร่อยใช้ได้ ฮ่าๆๆๆ รู้แล้วล่ะว่าต้องให้เตาไหน มันถึงจะเร็วหน่อย

โอ้ว.. ระหว่างต่อแถวรอแพนเค้กได้ต่อน้องแถบม่วง (ฉายาตั้งเอง) ที่มองๆไว้ว่าน่ารักตั้งแต่วันแรกที่มา chaplaincy ได้รู้ว่าเขามาจากมาเลละ แล้วก็น่ารักจิงๆนะ แต่อิฉัน อายยยยยย ค่ะ ยืนต่อแถวตั้งนานแท้ๆไม่กล้าคุย ก็หันไปคุยกะพี่เมย์ กะแฮรี่ คนจีนหน้าเด็ก ที่มาเรียนคอสเดวกัน .... เฮ้อออออออออออ อายเกินแหละเนาะ ตอนแรกที่ได้รู้ว่ามาจากมาเลก็เขาแนะนำตัว แล้วก็ดันคนจีนเดินเข้ามาพอดี ก็เลยต้องทักคนจีน เฮ้ออๆๆๆๆๆ แต่นะ ก๊กน้องแถบม่วงเป็นพวก exchange students แหงม แล้วนะ สองคนก็สำเนียงสิงโป... อิฉัน จำได้แม่นยำค่ะ!! haha

คิดว่าจะเขียนเป็นไทยละ เพราะว่าพาดพิงหลายอย่าง เดวซวย ฮ่าๆ